Verbindingsnatuur

De mens is verbonden met alle organismen

Consuminderen.

July 24, 2016

In augustus staat de 5de aandachtsoefening* extra in de aandacht. Aandachtsoefeningen zijn richtlijnen voor het dagelijks leven van een boeddhist die volgeling is van de leer van Thich Nhat Hanh.

De laatste tijd spookt het al vaker door mijn hoofd, hoe zorg ik voor minder afval? Want, ik word niet heel blij van de hoeveelheid verpakkingsmateriaal die ik gebruik. Nog veel meer dan dat, denk ik na over de vraag: waar voed ik mijn lijf mee? En dan bedoel ik niet alleen voedsel, ook shampoo valt daar onder of de magnesium tabletten die ik slik. En hoe doe ik dat zorgen voor mezelf ook nog eens binnen mijn budget? Minder is meer, dat sowieso. Sinds ik minder te besteden heb, denk ik (nog) bewuster na over waar ik mijn geld aan uitgeef. Ik kijk ongeveer eens in de maand mijn huis door om te kijken of er niet toch per ongeluk iets is binnen geslopen wat ik niet nodig heb. Eigenlijk is het antwoord altijd: ja. En zelfs nadat ik dat heb gedaan is nog maar de vraag wat er valt onder: nodig hebben.

Net als altijd begint de zoektocht met het zien van datgene wat je niet bevalt en de vraag wat ik anders zou willen. Wordt vervolgd.

 

*De vijfde aandachtsoefening: heling en voeding.

Bewust van het lijden veroorzaakt door onzorgvuldig consumeren beloof ik van ganser harte zorg te dragen voor een goede geestelijke en lichamelijke gezondheid voor mijzelf, mijn familie en de gemeenschap, door zorgvuldig te zijn met wat ik eet en drink en wat ik verder tot mij neem. Ik wil diepgaand onderzoeken hoe ik de Vier Soorten Voedsel tot mij neem, nl. eetbaar voedsel, zintuiglijke waarnemingen, intentie en bewustzijn. Ik heb het oprechte voornemen niet te gokken, geen alcohol of drugs of andere schadelijke producten te gebruiken zoals sommige websites, computerspelletjes, muziek, televisieprogramma’s, films, tijdschriften, boeken of gesprekken. Ik neem me steeds opnieuw voor terug te keren naar het hier en nu zodat ik in contact kan zijn met het verfrissende, helende en voedende wat er om mij heen is. Zo kunnen spijt en verdriet over het verleden of zorgen, angsten en verlangens voor de toekomst me niet langer meeslepen. Ik ben vastbesloten gevoelens van eenzaamheid, angst of ander leed niet te onderdrukken door me te verliezen in overmatig consumeren. Ik wil stilstaan bij het interzijn van alles en alleen dat voedsel tot mij nemen wat werkelijk voedt en vreugde en vrede brengt, zowel in mijzelf als in het collectieve lichaam en bewustzijn van mijn gezin, onze samenleving en de aarde.

Ik geloof niet meer.

March 18, 2015

Ik geloof niet meer, helemaal nergens meer in. Ja, in leegte.

Alles is van nature leeg. En als dat zo is, waarom voeren we dan nog dit toneelstuk op met zijn allen? Voor de lol? Nou, nee, bedankt.

 

Waarom toch liegt iedereen? Het ergste is dat we dat zo normaal vinden dat we het niet eens weten. Het is alsof iedereen de hele dag tegen me zegt dat ze echt een geel shirt aan hebben, terwijl ik echt zeker weet dat het blauw is. Hoe lang moet ik dit nog doen? Want straks ga ik nog geloven dat het geel is en als er iets is wat ik NIET wil is meedoen aan die waanzin.

 

Ik ben ik niet meer, wat wil je nog meer? Dat ik verdwijn. Prima, ik hoef hier niet te zijn.

Keuzestress.

December 13, 2014

Vandaag besluit ik mijn mailbox op te ruimen. Ik kom tot de ontdekking dat mijn map ‘bewaarpost’ terug gaat tot 2006. Oeps.

Ja, dan snap ik wel dat ik me bedolven voel onder verantwoordelijkheden. Letterlijk: ik weet het allemaal niet meer. Misschien verdwijnt het als ik niks doe.

Of het wordt een enorme bult afval waar je langzaam onder verdwijnt. Kan ook. Dat is niet aan te bevelen. Ik probeer nu minstens 1 keer per dag te beslissen wat ik met mijn mail doe. Of reageren of weggooien. En alles wat ik niet nodig heb, gaat weg. Van 300 nieuwsbrieven wordt je niet gelukkiger.

Opgeruimd staat netjes.

What if? If now.

November 10, 2013

This is it. Nothing to do, nowhere to go.

 

 

 

Lichtjes.

November 2, 2013

Lichtjes

Schijn maar niet te fel

Liever minder

Meer dooft

Lichtjes

Alles groter

Verdwijn

wees maar onzichtbaar klein

Lichtjes

Opnieuw beginnen.

June 27, 2013

Opnieuw beginnen. Dat is wat er letterlijk is. Gebeurd.

Nu nog de ruimte vinden in mijn hart.

Waarin het goed is dat er een groot gapend gat in zit en dat het pijn doet. Met daarnaast een plek voor liefde. Mijn hart blijkt groter te zijn dan ik dacht. Opnieuw beginnen mag.

Nog honderd keren als het moet, dat hart wordt mooier met elke stap.

Het licht.

August 8, 2011

Om licht te zijn, jou, puur jezelf.
Het lijkt op lopen over water.
Onmogelijk.
Tot je het probeert.
En valt.
Nog eens probeert.
En valt.
Net zolang totdat je op wilt geven.
Wie dat niet doet.
Wordt beloond,
je bent nu zo licht,
dat het kan.

De taal van je hart.

June 30, 2011

Als ik jou wil zeggen wat de waarheid is,

zul je me niet horen.

Als ik je wil zeggen wat ik vind,

dan zul je me niet verstaan.

Want er is geen taal,

die je kan zeggen wat juist is.

Er bestaan geen woorden die je kun zeggen wat waar is.

Er bestaat geen taal die je kan zeggen wat de waarheid is.

Als ik je wil zeggen wat de waarheid is,

zul je me niet horen.

Als ik spreek met mijn hart,

dan zul je me verstaan.

Want die taal spreekt iedereen.

Geluk.

March 1, 2010

Geluk staat in de westerse maatschappij gelijk aan: blijdschap, dat het goed met je gaat, etc.

Ik zie geluk meer als iets wat je altijd kan bereiken. Als je de dingen kan zien zoals ze zijn. Als je ze kan aanvaarden zoals ze zijn. Niet alles is altijd leuk, maar het hoort wel bij. Laat het licht van de waarheid schijnen en je kan overal geluk vinden. Of eigenlijk niet, je hoeft het niet te zoeken, het is er al. Je hoeft het alleen maar aan te raken.

Alleen als je weet wat ‘ongeluk’ is kun je ‘geluk’ ervaren.

Laat het los…

June 24, 2009

Verschillende keren ben ik verdwaald in alle plannen die ik had gemaakt. In alle doelen die ik probeerde na te streven. Het kwam er op neer dat ik zoveel doelen had, dat ik geen tijd meer had om te genieten. Zelfs als ik een bepaald doel had ‘gehaald’ deed me dat eigenlijk niets. Er waren immers al weer nieuwe doelen.

Ik probeer nu om wat minder na te streven en eigenlijk is dat heel leuk! Ik heb tijd om te genieten van de dingen die ik doe. Zelfs als er klusjes zijn die iets minder leuk zijn, dan wordt het leuk omdat ik het toch maar weer even heb gedaan. En het allerleukste: als ik mezelf niet zo ‘volstop’ dan is er ruimte en in ruimte krijg je de beste ideĆ«en. En ontstaan de leukste doelen – om in alle rust – na te streven. Toch nog wel een beetje…..